Wspomnienia z nutą smutku i goryczy. Nasz szpitalikowy ogród jest jeszcze... przepiękny! Tyle cudownych spotkań, chwil, zapachów z nim nam wszystkim się kojarzy. Szczególnie boli nas myśl, że znika tak niesamowite i unikatowe miejsce dla chorych dzieci, które przebywają w tym szpitalu miesiącami. Dla nich to było zielone okno na świat!!! Barwy natury sprawiały, że zapominaliśmy o smutkach, chorobie, rozłące...